mamasbook

Δεν είναι πάντα τα μεγάλα γεγονότα που μας ρίχνουν ψυχολογικά. Είναι οι μικρές καθημερινές συνήθειες, αυτές που μπορεί να θεωρούμε «αθώες» και συνήθως περνάνε απαρατήρητες.. Κι όμως, αυτές μπορεί να είναι που σιγά-σιγά «τρώνε» την ψυχική μας ενέργεια. Ας δούμε 5 από τις πιο ύπουλες. 1. Μιλάς στον εαυτό σου σαν να είναι ο χειρότερός σου εχθρός «Δεν είμαι αρκετή», «Πάλι τα έκανα χάλια», «Όλοι τα καταφέρνουν καλύτερα από μένα». Αν δεν θα το έλεγες ποτέ σε έναν φίλο σου, γιατί το λες σε εσένα; Ο εσωτερικός διάλογος δεν είναι απλώς οι σκέψεις σου, αλλά είναι το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζεις καθημερινά. Δοκίμασε να αντικαθιστάς την επίκριση με παρατήρηση. Όχι «απέτυχα», αλλά «δεν πήγε όπως ήθελα τι μπορώ να μάθω, τι μπορώ να κάνω;» 2. Παραβιάζεις τα όριά σου  Κάτι που κάνεις συνήθως από υποχρέωση ή από ντροπή: Λες «ναι» όταν θέλεις να πεις «όχι». Συνεχίζεις ενώ είσαι εξαντλημένη. Βάζεις τον εαυτό σου πάντα τελευταίο. Η εξάντληση σε καμία περίπτωση δεν έρχεται ξαφνικά. Χτίζεται, μέρα με ...

Υπάρχουν στιγμές που η αντίδρασή μας δε συνάδει με την ηλικία μας, αλλά ούτε και με αυτό που συμβαίνει. Ένα μικρό γεγονός προκαλεί έντονο θυμό. Ένα σχόλιο πονάει περισσότερο απ’ όσο “λογικά” θα έπρεπε. Μια σύγκρουση μας κάνει να παγώνουμε, να αποσυρόμαστε ή να αντιδράμε υπερβολικά. Και τότε γεννιέται το ερώτημα: «Γιατί αντέδρασα έτσι;» Ο Dr. Gabor Maté δίνει μια απάντηση που φωτίζει αυτές τις στιγμές με απρόσμενη ακρίβεια: «Όταν ενεργοποιείται το τραύμα, δεν αντιδράς σύμφωνα με την ηλικία σου. Αντιδράς σύμφωνα με την ηλικία που δημιουργήθηκε το τραύμα.»   Ποιος είναι ο Gabor Maté Ο Dr. Gabor Maté είναι Καναδός γιατρός και συγγραφέας, διεθνώς αναγνωρισμένος για το έργο του γύρω από: το ψυχικό τραύμα τη σύνδεσή του με το σώμα και τη σωματική υγεία τον τρόπο που οι παιδικές εμπειρίες διαμορφώνουν τον ενήλικο εαυτό Η προσέγγισή του ξεχωρίζει γιατί δεν είναι επικριτική. Δεν μιλά για «λάθη χαρακτήρα», αλλά για μηχανισμούς προσαρμογής που κάποτε ήταν αναγκαίοι. ...

Η αρχή μιας νέας χρονιάς συχνά συνοδεύεται από αυξημένες προσδοκίες. Όχι απαραίτητα επειδή αλλάζει κάτι πρακτικά, αλλά επειδή ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται την αλλαγή του χρόνου ως νέο σημείο εκκίνησης. Τι είναι η «ψυχολογία της αρχής» Στη ψυχολογία έχει παρατηρηθεί ότι τα χρονικά ορόσημα, όπως: νέα χρονιά, νέος μήνας, γενέθλια λειτουργούν ως νοητικά σύνορα. Δημιουργούν την αίσθηση ενός “νέου κύκλου”, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η καθημερινότητα αλλάζει άμεσα. Γιατί δημιουργείται πίεση στην αρχή αυξημένες προσδοκίες κοινωνικά μηνύματα για «νέο ξεκίνημα» σύγκριση με το πώς θα έπρεπε να νιώθουμε Αυτή η πίεση δεν σχετίζεται με αδυναμία χαρακτήρα, αλλά με τον τρόπο που λειτουργεί η ανθρώπινη σκέψη.  Όταν η αρχή δεν φέρνει αλλαγή Είναι σύνηθες η νέα χρονιά να ξεκινά χωρίς αισθητή διαφορά στη διάθεση ή στην ενέργεια. Επίσης, κάποιες φορές οι συνθήκες δεν είναι  ευνοϊκές για νέα ξεκινήματα.  Αυτό δεν σημαίνει αποτυχία ούτε έλλειψη διάθεσης για εξέλιξη.  Τι βο...

Η αυτοπεποίθηση είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της ψυχικής μας ισορροπίας. Δεν είναι σταθερή, μπορεί να αλλάζει ανάλογα με τις συνθήκες, τις εμπειρίες, τις απαιτήσεις της καθημερινότητας. Σε περιόδους πίεσης ή εξάντλησης, μπορεί να μειωθεί και να μας κάνει να αμφισβητούμε ακόμα και τις πιο απλές μας ικανότητες. Το πρώτο βήμα για να την ενισχύσουμε είναι να κατανοήσουμε από πού επηρεάζεται. Από τι επηρεάζεται η αυτοπεποίθηση 1. Πίεση και πολλοί ρόλοι Η συνεχής προσπάθεια να ανταποκριθείς σε όλα εξαντλεί την ψυχική ενέργεια και μειώνει την πίστη στον εαυτό σου. 2. Σύγκριση με τους άλλους Τα social media δημιουργούν μη ρεαλιστικά πρότυπα και κάνουν την προσωπική σου πρόοδο να φαίνεται μικρή. 3. Αρνητικές εμπειρίες Κριτική, απογοητεύσεις ή δύσκολες σχέσεις μπορούν να επηρεάζουν τη σημερινή σου αυτοεικόνα. 4. Σωματική και ψυχική εξάντληση Η κούραση σε κάνει να νιώθεις λιγότερο ικανή και αυξάνει την αυτοαμφισβήτηση. 5. Έλλειψη υποστήριξης Όταν δεν έχεις έναν άνθρωπο να μο...

  Μια δασκάλα σε σχολείο του Λουτρακίου κατήγγειλε ότι μαθητής της, μόλις 6 ετών , την άγγιξε στο στήθος, ένας ισχυρισμός που οδήγησε σε αστυνομική καταγγελία και έντονες αντιδράσεις, καθώς η εκπαιδευτικός τον χαρακτήρισε «μελλοντικό βιαστή». ProtoThema +2 Thestival +2 Το περιστατικό έθεσε ζωτικά ερωτήματα για το πώς αντιλαμβανόμαστε την παιδική συμπεριφορά, την ευθύνη, αλλά και το ρόλο των εκπαιδευτικών στην προστασία και την αγωγή των παιδιών. Το περιστατικό Τι συνέβη Κατά τη διάρκεια μαθήματος, ο 6χρονος μαθητής, σύμφωνα με την εκπαιδευτικό, πλησίασε και της είπε ότι θέλει να της δείξει μια ζωγραφιά. SDNA +1 Στη συνέχεια την άγγιξε στο στήθος. ProtoThema +2 Newsbeast +2 Η δασκάλα θεώρησε τη συμπεριφορά σεξουαλική παρενόχληση και έκανε καταγγελία, αρχικά στον διευθυντή και μετά στην αστυνομία. Newsbeast Η αντίδραση της δασκάλας Η δασκάλα φέρεται να ήταν πολύ κάθετη: υποστήριζε ότι δεν πρόκειται για «αθώο άγγιγμα» αλλά για σοβαρή σεξουαλική παρενόχληση. Παρα...

Η αυτοεκτίμηση είναι η εσωτερική αίσθηση αξίας που έχει το άτομο για τον εαυτό του. Περιλαμβάνει την αντίληψη ότι “είμαι ικανός”, “αξίζω” και “είμαι αποδεκτός”. Σύμφωνα με την παιδοψυχολογία, η αυτοεκτίμηση διαμορφώνεται μέσα από τη συνεχή αλληλεπίδραση του παιδιού με το περιβάλλον του, κυρίως με τους γονείς, τους φροντιστές και αργότερα το σχολείο και τους συνομηλίκους του. 🔹 Η αυτοεκτίμηση στα πρώτα στάδια της ανάπτυξης 👶 Βρεφική ηλικία (0–2 ετών) Η βάση της αυτοεκτίμησης τίθεται μέσα από την ασφάλεια και τη συναισθηματική ανταπόκριση . Όταν ένα βρέφος νιώθει ότι οι ανάγκες του ικανοποιούνται (πείνα, αγκαλιά, προσοχή), δημιουργεί μια εσωτερική πεποίθηση ότι “είμαι σημαντικός και αξίζω φροντίδα”. Αντίθετα, η παραμέληση ή η ασυνέπεια στις αντιδράσεις των ενηλίκων μπορεί να οδηγήσει σε ανασφάλεια και μειωμένη εμπιστοσύνη προς το περιβάλλον. 🧒 Προσχολική ηλικία (3–6 ετών) Σε αυτή την περίοδο το παιδί αρχίζει να αναγνωρίζει τις ικανότητές του μέσα από το παιχνίδι, τη δημιουργία...

Όσοι έχουμε ταξιδέψει με αεροπλάνο, γνωρίζουμε την οδηγία που ακούγεται πάντα πριν την απογείωση: «Σε περίπτωση ανάγκης, φορέστε πρώτα τη δική σας μάσκα οξυγόνου και μετά βοηθήστε τα παιδιά σας.» Ακούγεται αντιφατικό, ποια μαμά δεν θα έσπευδε πρώτα στο παιδί της; Κι όμως, η λογική είναι αμείλικτη: αν δεν έχεις εσύ οξυγόνο, δεν μπορείς να βοηθήσεις κανέναν . Αυτός ο κανόνας φυσικά δεν περιορίζεται στο αεροπλάνο. Ισχύει και στην καθημερινή ζωή κάθε μητέρας. Όταν μια μαμά ζει διαρκώς εξαντλημένη, χωρίς χρόνο να ξεκουραστεί, να φάει σωστά, να αναπνεύσει λίγο μόνη της, φτάνει σε ένα σημείο που εξαντλείται σωματικά και ψυχικά και απλώς δεν μπορεί να δώσει άλλο. Η κούραση μετατρέπεται σε εκνευρισμό, η πίεση σε ενοχές, και η φροντίδα του παιδιού γίνεται ένας ακόμη αγώνας επιβίωσης. Και όταν η μαμά “σβήνει”, το παιδί το νιώθει. Γίνεται πιο ανήσυχο, πιο γκρινιάρικο, πιο χαμένο μέσα στο άγχος της. Κι όμως η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά δεν χρειάζονται μια τέλεια μαμά. Χρειάζονται μια μαμά πα...

  Τα παιδικά ψυχικά τραύματα αποτελούν εμπειρίες ή γεγονότα που προκαλούν έντονο στρες ή συναισθηματικό πόνο σε ένα παιδί. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα μεγάλων τραυματικών συμβάντων, αλλά και επαναλαμβανόμενων καθημερινών καταστάσεων, όπως συνεχής κριτική, έλλειψη συναισθηματικής υποστήριξης ή αίσθημα εγκατάλειψης. Παρότι οι συνθήκες αλλάζουν με την ενηλικίωση, οι επιπτώσεις αυτών των εμπειριών παραμένουν ενεργές και συχνά επηρεάζουν τον τρόπο που ένας ενήλικας σκέφτεται, αισθάνεται και σχετίζεται με τους άλλους. Τι είναι τα παιδικά ψυχικά τραύματα και πώς επηρεάζουν τον ενήλικα Όταν ακούμε «τραύμα», πολλοί σκέφτονται μεγάλα γεγονότα, όπως κακοποίηση ή σοβαρή απώλεια. Στην πραγματικότητα, ψυχικό τραύμα μπορεί να προκαλέσουν και οι επαναλαμβανόμενες μικρές δυσκολίες: συνεχής κριτική, αίσθημα ότι δεν ακούγεται ή δεν κατανοείται το παιδί, έλλειψη συναισθηματικής στήριξης. Ένα παιδί που συχνά ακούει «δεν τα κάνεις ποτέ σωστά» μπορεί να μεγαλώσει πιστεύοντας ότι δεν είναι αρκετό, ακόμα...

  Η συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τις αλληλεπιδράσεις τους με τους γονείς. Ένα κεντρικό στοιχείο αυτών των αλληλεπιδράσεων είναι το φαινόμενο του καθρέφτη, το οποίο υποδηλώνει ότι τα παιδιά «αντανακλούν» τις συναισθηματικές καταστάσεις και συμπεριφορές των γονέων τους. Αυτή η διαδικασία έχει βαθιές νευρολογικές και ψυχολογικές βάσεις, οι οποίες εξετάζονται παρακάτω. Νευρολογική βάση: Νευρώνες καθρέφτες και συναισθηματική ρύθμιση Οι νευρώνες καθρέφτες είναι εξειδικευμένα εγκεφαλικά κύτταρα που ενεργοποιούνται τόσο όταν εκτελούμε μια κίνηση όσο και όταν παρατηρούμε κάποιον άλλον να την εκτελεί. Αυτοί οι νευρώνες είναι θεμελιώδεις για την ικανότητά μας να μιμούμαστε συμπεριφορές και να κατανοούμε τα συναισθήματα των άλλων. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά χρησιμοποιούν αυτούς τους νευρώνες για να «καθρεφτίσουν» τις συναισθηματικές καταστάσεις των γονέων τους, επηρεάζοντας έτσι τη δική τους συναισθηματική ανάπτυξη PMC . Η σημασία της γονεϊκής ...