mamasbook

Το γνωστό cookie dough, η ζύμη δηλαδή από το μπισκότο, σε μία παραλλαγή χωρίς ζάχαρη, χωρίς πολλές θερμίδες, χωρίς να χρειάζεται ψήσιμο και με αρκετή πρωτεΐνη. Η βασική συνταγή Υλικά 8 κ.σ. βρώμη 150 γρ. cottage cheese 150 γρ. γιαούρτι στραγγιστό 1κ.σ. μέλι λίγη βανίλια 2–3 κ.σ. σταγόνες σοκολάτας Εκτέλεση Βάζεις στο μούλτι τη βρώμη, το cottage και το γιαούρτι. Προσθέτεις το μέλι και τη βανίλια και χτυπάς μέχρι να γίνει ένα λείο, παχύρρευστο μείγμα. Μεταφέρεις σε μπολ και προσθέτεις τις σταγόνες σοκολάτας. Ανακατεύεις απαλά. Το βάζεις στο ψυγείο για περίπου 1–2 ώρες ώστε να σφίξει και να αποκτήσει υφή cookie dough. Παραλλαγές που αξίζει να δοκιμάσεις 1. Choco Lover Πρόσθεσε: 1 κ.γ. κακάο extra σταγόνες σοκολάτας 2. Peanut Butter Cookie Dough Πρόσθεσε: 1 κ.σ. φυστικοβούτυρο Γίνεται πιο κρεμώδες. 3. Banana Cookie Dough Πρόσθεσε: ½ ώριμη μπανάνα Δίνει φυσική γλύκα και πιο soft υφή. 4. Cinnamon Roll Version Πρόσθεσε: κανέλα λίγη...

Για κάποια παιδιά οι πρώτες αναμνήσεις χτίζονται πίσω από βαριές πόρτες ασφαλείας, κάτω από κανόνες και περιορισμούς που δεν διάλεξαν ποτέ. Η ιδέα ενός παιδιού που μεγαλώνει στη φυλακή μοιάζει σχεδόν αδιανόητη. Κι όμως, σε πολλές χώρες και στην Ελλάδα υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μικρά παιδιά μπορούν να παραμένουν μαζί με τις κρατούμενες μητέρες τους για τα πρώτα χρόνια της ζωής τους.                                   Πηγή:  abcnews Πώς είναι στ’ αλήθεια αυτή η ζωή; Η ιστορία της Jacqueline και του μικρού Max είναι μία από εκείνες που έκαναν τον κόσμο να κοιτάξει πίσω από τα κάγκελα με διαφορετικό τρόπο. Η Jacqueline McDougall βρέθηκε στη φυλακή ενώ ήταν έγκυος. Ο γιος της, ο Max, γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα στο πρόγραμμα μητέρων–βρεφών του Bedford Hills στη Νέα Υόρκη. Το κελί ήταν το πρώτο του σπίτι. Εκεί έμαθε να παίζει, να κοιμάται και να βρίσκεται συνεχώς στην αγκαλιά της μητέρας του. ...

Ένας νεροκουβαλητής κουβαλούσε κάθε μέρα νερό από το ποτάμι στο σπίτι του χρησιμοποιώντας δύο δοχεία, κρεμασμένα στις άκρες ενός ξύλου που ακουμπούσε στους ώμους του. Το ένα δοχείο ήταν άψογο. Κρατούσε όλο το νερό και έφτανε πάντα γεμάτο στον προορισμό του. Το άλλο όμως είχε μια μικρή ρωγμή. Στη διαδρομή έχανε νερό και όταν έφταναν στο σπίτι ήταν πάντα μισογεμάτο. Για πολύ καιρό το ραγισμένο δοχείο ένιωθε ντροπή. Έβλεπε το άλλο δοχείο να κάνει «τέλεια» τη δουλειά του και απογοητευόταν με τον εαυτό του. Μέχρι που μια μέρα δεν άντεξε και μίλησε στον νεροκουβαλητή. «Λυπάμαι», του είπε. «Σε απογοητεύω. Εξαιτίας της ρωγμής μου χάνεται νερό και δεν μπορώ να προσφέρω όσα θα έπρεπε.» Ο νεροκουβαλητής χαμογέλασε. «Θέλω σήμερα, καθώς περπατάμε, να κοιτάξεις προσεκτικά τη δική σου πλευρά του δρόμου.» Το δοχείο υπάκουσε. Καθ’ όλη τη διαδρομή παρατηρούσε κάτι που δεν είχε προσέξει ποτέ πραγματικά: μικρά αγριολούλουδα, πράσινα φυτά και χρώματα που στόλιζαν το μονοπάτι από τη δική του μόνο πλ...

Υπάρχουν άνθρωποι που μοιάζουν να έχουν γεννηθεί με αυτοπεποίθηση. Μιλούν άνετα, παίρνουν αποφάσεις χωρίς δεύτερη σκέψη, φαίνονται σίγουροι για τα λόγια και τις πράξεις τους, δείχνουν να πιστεύουν πραγματικά στον εαυτό τους. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική: τις περισσότερες φορές, η αυτοπεποίθηση δεν είναι χάρισμα, που δόθηκε σε κάποιους από εμάς, είναι μία απόφαση που μπορείς να πάρεις για τον εαυτό σου. Κάπως έτσι γεννιέται ένας ιδιαίτερος κύκλος:  η αυτοπεποίθηση φέρνει… περισσότερη αυτοπεποίθηση. Όχι επειδή μια μέρα ξυπνάμε διαφορετικοί, αλλά επειδή κάθε μικρή νίκη αφήνει ένα αποτύπωμα μέσα μας. Δεν χρειάζεται να μιλάμε για τεράστιες επιτυχίες ή εντυπωσιακά achievements. Η αυτοπεποίθηση συχνά χτίζεται αθόρυβα, μέσα από μικρές καθημερινές στιγμές: όταν λες τη γνώμη σου χωρίς να απολογείσαι, όταν δοκιμάζεις κάτι καινούργιο, όταν βάζεις όρια, όταν συνεχίζεις παρότι φοβάσαι, όταν ολοκληρώνεις κάτι που κάποτε ανέβαλλες. Η  αυτοπεποίθηση δεν εμφανίζεται πριν από τη δράση, όπως ...

Δεν είναι πάντα εύκολο να καταλάβεις αν ένας άνθρωπος μεγάλωσε μέσα σε ένα τοξικό οικογενειακό ή συναισθηματικά ασταθές περιβάλλον. Πολλοί άνθρωποι δείχνουν λειτουργικοί στην καθημερινότητά τους, όμως κουβαλούν συμπεριφορές και μηχανισμούς άμυνας που δημιουργήθηκαν χρόνια πριν, συνήθως ως τρόπος επιβίωσης. Η επιστήμη τα τελευταία χρόνια έχει ασχοληθεί έντονα με το πώς η παιδική εμπειρία επηρεάζει τον εγκέφαλο, τις σχέσεις και τη συμπεριφορά στην ενήλικη ζωή.  Όταν ένα παιδί έχει βιώσει χρόνια έκθεση σε φόβο, συναισθηματική αστάθεια, υποτίμηση, χειριστικότητα ή παραμέληση, στην ενήλικη ζωή του θα υπάρχουν σημάδια και διάφορα μοτίβα συμπεριφορών. Τι θεωρείται «τοξικό περιβάλλον»; Σύμφωνα με έρευνες γύρω από τα λεγόμενα Adverse Childhood Experiences (ACEs) , ένα παιδί μπορεί να επηρεαστεί βαθιά όταν μεγαλώνει με: συνεχείς φωνές και προσβολές συναισθηματική παραμέληση φόβο ή αστάθεια στο σπίτι γονείς με εξαρτήσεις ή σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα χειριστική ή ελεγκτική συμπ...

Η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι μια ιατρική διαδικασία δύσκολη, επώδυνη και χρονοβόρα. Είναι μήνες αναμονής, άγχους, απογοήτευσης, ελπίδας και ψυχικής εξάντλησης. Είναι οι εξετάσεις, οι ενέσεις, τα αρνητικά τεστ, οι δύσκολες ερωτήσεις και η αγωνία για ένα όνειρο που μοιάζει να απομακρύνεται. Κι όμως υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις όπου το πρώτο παιδί έρχεται μετά από εξωσωματική και το δεύτερο συλλαμβάνεται φυσιολογικά, χωρίς θεραπείες, χωρίς προγραμματισμό, πολλές φορές χωρίς καν να το περιμένει το ζευγάρι. Και όχι, δεν πρόκειται μόνο για «θαύματα» ή σπάνιες ιστορίες του διαδικτύου. Τι λένε οι έρευνες; Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Human Reproduction έδειξε ότι περίπου 1 στις 5 γυναίκες που απέκτησαν παιδί μέσω IVF, έμειναν αργότερα έγκυες φυσιολογικά μέσα στα επόμενα χρόνια. Μάλιστα, πολλές από αυτές τις εγκυμοσύνες συνέβησαν μέσα στα πρώτα 2-3 χρόνια μετά τη γέννηση του πρώτου παιδιού. Άλλη μελέτη διαπίστωσε πως το ποσοστό φυσικής σύλληψης μετά από επιτυχη...