Γυναίκες που μετάνιωσαν που έγιναν μητέρες: Μαρτυρίες και αλήθειες πίσω από ένα ταμπού θέμα
Με αφορμή ένα σχόλιο στο Τικ Τοκ, στο οποίο μία κοπέλα έλεγε πως αγαπάει την κόρη της αλλά αν της δινόταν η ευκαιρία δεν θα έκανε παιδί, μου γεννήθηκε η περιέργεια να ψάξω το συγκεκριμένο θέμα. Μου έκανε εντύπωση, που βρήκε το θάρρος να εκφράσει κάτι τέτοιο, το οποίο δύσκολα αποδέχεται κάποιος. Το βίντεο πάνω στο οποίο έγινε αυτό το σχόλιο ήταν το εξής: μία γυναίκα 41 χρονών, η οποία έλεγε ότι είναι ελεύθερη, πετυχημένη και ότι από επιλογή δεν θα κάνει ποτέ οικογένεια. Ακολούθησαν πολλά σχόλια τα οποία στην πλειοψηφία τους, ήταν της ίδιας άποψης: η ζωή είναι ωραία και καλύτερη χωρίς παιδιά.
Η μητρότητα είναι από εκείνα τα θέματα που σχεδόν πάντα παρουσιάζονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο: ως κάτι απόλυτα όμορφο, γεμάτο αγάπη και νόημα. Και για πολλές γυναίκες, αυτό ισχύει.
Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά, που σπάνια ακούγεται.
Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερες γυναίκες μιλούν ανοιχτά για αυτό το δύσκολο συναίσθημα: ότι αν μπορούσαν να γυρίσουν τον χρόνο πίσω, ίσως να μην επέλεγαν να γίνουν μητέρες.
Η κοινωνιολόγος Orna Donath ήταν από τις πρώτες που έφερε αυτό το θέμα στο προσκήνιο.
Αντίστοιχα ευρήματα έχουν εμφανιστεί και σε άλλες ευρωπαϊκές έρευνες, όπου ένα μικρό ποσοστό γονέων δηλώνει ότι δεν θα έκανε την ίδια επιλογή ξανά.
Γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό;
Η αλήθεια είναι ότι η μητρότητα δεν βιώνεται το ίδιο από όλες.
Για κάποιες γυναίκες, η πραγματικότητα διαφέρει πολύ από αυτό που περίμεναν. Και εκεί αρχίζουν οι δυσκολίες.
Συχνά αναφέρονται λόγοι όπως:
- η καθημερινή εξάντληση (σωματική και ψυχική)
- η έλλειψη βοήθειας και υποστήριξης
- η αίσθηση ότι «χάθηκε» ο εαυτός τους
- η πίεση να ανταποκριθούν σε έναν “τέλειο” ρόλο
- η μεγάλη αλλαγή στην ελευθερία και την προσωπική ζωή
Πραγματικές μαρτυρίες
- Πέρα από τα ερευνητικά δεδομένα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι προσωπικές μαρτυρίες γυναικών που έχουν μιλήσει δημόσια για την εμπειρία τους.
- Σε δημοσίευμα του Guardian, γυναίκες περιγράφουν ότι μπήκαν στη μητρότητα με την προσδοκία ότι «θα το νιώσουν στην πορεία», αλλά αντί γι’ αυτό βρέθηκαν αντιμέτωπες με συναισθήματα απογοήτευσης, απώλειας ταυτότητας και ψυχικής πίεσης.
- Μια γυναίκα ανέφερε ότι, παρόλο που αγαπά τα παιδιά της, συνειδητοποίησε ότι η μητρότητα δεν ήταν αυτό που πραγματικά ήθελε για τη ζωή της.
- Σε άλλη καταγραφή, μια μητέρα τριών παιδιών δήλωσε:
«Αγαπώ τα παιδιά μου, αλλά δεν νομίζω ότι θα επέλεγα να γίνω μητέρα αν είχα τη δυνατότητα να αποφασίσω ξανά.»
- Παρόμοιες εμπειρίες εμφανίζονται και σε συνεντεύξεις που παρουσιάστηκαν από το ABC News. Μια μητέρα περιέγραψε την περίοδο μετά τη γέννα ως ιδιαίτερα δύσκολη, με έντονη μοναξιά και αίσθημα ότι είχε χάσει τον εαυτό της, ενώ άλλες γυναίκες μίλησαν για «απώλεια ελευθερίας» και «πλήρη απορρόφηση από τον ρόλο της μητέρας».
Κοινό στοιχείο σε πολλές από αυτές τις αφηγήσεις είναι ότι το συναίσθημα δεν σχετίζεται με έλλειψη αγάπης προς τα παιδιά, αλλά με τη δυσκολία προσαρμογής στη ζωή που συνεπάγεται η μητρότητα. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, πολλές γυναίκες αγαπούν τα παιδιά τους, αλλά δεν αντέχουν την εμπειρία της μητρότητας όπως τη βιώνουν.
Οι μαρτυρίες αυτές, αν και δεν εκφράζουν την πλειοψηφία, δείχνουν ότι η εμπειρία της μητρότητας δεν είναι ίδια για όλες τις γυναίκες και ότι υπάρχουν πλευρές της που σπάνια συζητούνται ανοιχτά.
Ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι αυτής της συζήτησης είναι αυτό:
Άλλο να δυσκολεύεσαι με τη μητρότητα
και άλλο να μην αγαπάς το παιδί σου.
Οι περισσότερες γυναίκες που μιλούν για μετάνοια, δεν αμφισβητούν το συναίσθημά τους προς τα παιδιά τους. Αυτό που αμφισβητούν είναι το πώς άλλαξε η ζωή τους.
Και αυτό είναι κάτι που σπάνια επιτρέπεται να ειπωθεί χωρίς ενοχές.
Ένα θέμα που δεν είναι άσπρο ή μαύρο
Η μητρότητα δεν είναι ίδια για όλους. Για κάποιες είναι ό,τι πιο όμορφο έχουν ζήσει. Για άλλες, είναι μια εμπειρία γεμάτη προκλήσεις που δεν περίμεναν.
Και ίσως η αλήθεια να βρίσκεται κάπου στη μέση:
Ότι μπορεί να αγαπάς βαθιά το παιδί σου
και ταυτόχρονα να δυσκολεύεσαι με τη ζωή που έχεις.
Το να ανοίγει αυτή η συζήτηση δεν σημαίνει ότι μειώνεται η αξία της μητρότητας. Σημαίνει ότι αρχίζουμε να την βλέπουμε πιο ρεαλιστικά, και ίσως και πιο ανθρώπινα.
Γιατί τελικά, καμία εμπειρία δεν είναι ίδια για όλους. Και ίσως το πιο σημαντικό είναι να υπάρχει χώρος για όλες τις αλήθειες, ακόμα και για εκείνες που δεν λέγονται εύκολα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Περιμένω τα σχόλιά σας και τις δικές σας εμπειρίες!