3.096 ημέρες αιχμαλωσίας: Η ιστορία της Νατάσα Καμπούς

Στις 2 Μαρτίου 1998, η δεκάχρονη Νατάσα Καμπούς έφυγε από το σπίτι της στη Βιέννη για να πάει στο σχολείο. Δεν έφτασε ποτέ. Για περισσότερα από οκτώ χρόνια, η οικογένειά της δεν γνώριζε αν ήταν ζωντανή ή νεκρή. Όταν τελικά εμφανίστηκε, ήταν 18 ετών και έφερε μαζί της μια ιστορία που συγκλόνισε την Αυστρία.

                                  Πηγή εικόνας: Google

Το πρωινό της εξαφάνισης

Ήταν περίπου 7:45 το πρωί όταν η Νατάσα έφυγε από το σπίτι της και ξεκίνησε με τα πόδια για το σχολείο.

Δεν έφτασε ποτέ.

Μια συνομήλική της ανέφερε στην αστυνομία ότι είχε δει ένα κορίτσι να οδηγείται με τη βία σε ένα λευκό φορτηγάκι. Η μαρτυρία αυτή έδωσε στις αρχές το πρώτο σημαντικό στοιχείο. Ακολούθησαν έρευνες για λευκά φορτηγά και εκατοντάδες οχήματα ελέγχθηκαν.

Η Νατάσα, όμως, δεν βρέθηκε.

Και το πιο παράξενο ήταν ότι ο άνθρωπος που την κρατούσε βρισκόταν ήδη μέσα στο κάδρο της έρευνας.

Το λευκό φορτηγάκι

Στις 6 Απριλίου 1998 οι αρχές εντόπισαν τον Wolfgang Priklopil, έναν 35χρονο τεχνικό από το Strasshof, ο οποίος διέθετε λευκό φορτηγάκι που ταίριαζε στην περιγραφή.

Ο Priklopil εξετάστηκε από την αστυνομία. Υποστήριξε ότι την ημέρα της εξαφάνισης βρισκόταν στο σπίτι του. Αργότερα προέκυψαν αντιφάσεις γύρω από το άλλοθί του και τον τρόπο με τον οποίο είχε αξιολογηθεί η συγκεκριμένη πληροφορία.

Μία εβδομάδα αργότερα, στις 14 Απριλίου, ένας αστυνομικός που συμμετείχε στις έρευνες έδωσε επιπλέον πληροφορίες για τον Priklopil, εκφράζοντας ανησυχίες για τη συμπεριφορά του και αναφέροντας, μεταξύ άλλων, πιθανή κατοχή όπλων και υποψίες για σεξουαλικό ενδιαφέρον προς παιδιά.

Ωστόσο, δεν ακολούθησε έρευνα στο σπίτι του.

                                 Πηγή εικόνας: Google

3.096 ημέρες

Ο Priklopil είχε δημιουργήσει έναν κρυφό χώρο κάτω από το σπίτι του στο Strasshof. Εκεί κρατούσε τη Νατάσα μακριά από τον έξω κόσμο.

Όταν μπήκε στον χώρο ήταν δέκα ετών.

Όταν θα έβγαινε ξανά στην ελευθερία, θα ήταν 18.

Για τα χρόνια της αιχμαλωσίας της, η Νατάσα μίλησε αργότερα η ίδια, περιγράφοντας την απομόνωση και τον απόλυτο έλεγχο που ασκούσε πάνω της ο απαγωγέας της. Η αφήγησή της έγινε αργότερα και βιβλίο, με τίτλο 3096 Tage  «3.096 ημέρες».

Παράλληλα, οι αρχές συνέχιζαν να αναζητούν την εξαφανισμένη μαθήτρια. Περισσότεροι από 2.000 άνθρωποι εξετάστηκαν στο πλαίσιο της έρευνας, χωρίς αποτέλεσμα.

Η ευκαιρία

Στις 23 Αυγούστου 2006, ύστερα από περισσότερα από οκτώ χρόνια, παρουσιάστηκε η ευκαιρία που περίμενε.

Η Νατάσα βρισκόταν έξω από τον υπόγειο χώρο όταν ο Priklopil αποσπάστηκε μιλώντας στο τηλέφωνο.

Έτρεξε μέχρι ένα γειτονικό σπίτι και ζήτησε βοήθεια.

Η γυναίκα που άνοιξε την πόρτα δεν γνώριζε ποια ήταν. Λίγο αργότερα, όμως, η αστυνομία επιβεβαίωσε την ταυτότητά της.

Η δεκάχρονη που είχε εξαφανιστεί το 1998 ήταν ζωντανή.

Ήταν πλέον 18 ετών.

Η είδηση έκανε τον γύρο του κόσμου.

Ο Priklopil δεν πρόλαβε να μιλήσει

Η απελευθέρωση της Νατάσα πυροδότησε ανθρωποκυνηγητό για τον Priklopil.

Δεν κράτησε πολύ, καθώς το ίδιο βράδυ, ο 44χρονος πλέον άνδρας αυτοκτόνησε πέφτοντας μπροστά σε τρένο στη Βιέννη.

Έτσι, η Νατάσα είχε επιστρέψει στην ελευθερία, αλλά ο άνθρωπος που γνώριζε όλες τις λεπτομέρειες της απαγωγής ήταν νεκρός.

Κάποιες απαντήσεις χάθηκαν μαζί του.

Η έρευνα, τα λάθη και το ερώτημα του συνεργού

Η απελευθέρωση της Νατάσα δεν έβαλε τέλος στα ερωτήματα γύρω από την υπόθεση. Αντίθετα, έφερε στο προσκήνιο δύο ζητήματα: πόσο κοντά είχε φτάσει η αστυνομία στον απαγωγέα και αν ο Priklopil είχε ενεργήσει μόνος.

Οι αρχές είχαν εξετάσει το λευκό φορτηγάκι του μόλις λίγες εβδομάδες μετά την εξαφάνιση. Είχαν το όνομά του, γνώριζαν πού ζούσε και υπήρχε επιπλέον αστυνομική πληροφορία που αφορούσε τον ίδιο. Ωστόσο, το σπίτι του δεν ερευνήθηκε.

Οι μεταγενέστερες αξιολογήσεις αναγνώρισαν λάθη στην αρχική έρευνα και στην αξιολόγηση ορισμένων πληροφοριών.

Παράλληλα, μία νεαρή μάρτυρας είχε υποστηρίξει ότι κατά την απαγωγή είχε δει περισσότερα από ένα άτομα. Η μαρτυρία αυτή τροφοδότησε για χρόνια θεωρίες περί συνεργού.

Οι αυστριακές αρχές επανεξέτασαν την υπόθεση. Το 2012 ανακοίνωσαν ότι, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, ο Priklopil θεωρούνταν ο μόνος δράστης.

Το 2013, διεθνής ομάδα ειδικών εξέτασε εκ νέου την υπόθεση. Δεν εντοπίστηκαν στοιχεία που να αποδεικνύουν την ύπαρξη δεύτερου δράστη. Η σχετική μαρτυρία αποδόθηκε σε λανθασμένη αναγνώριση, ενώ δεν βρέθηκαν στοιχεία στο σπίτι ή στο αυτοκίνητο του Priklopil που να τεκμηριώνουν την παρουσία συνεργού.

Δεν προέκυψαν επίσης στοιχεία που να επιβεβαιώνουν τις μεταγενέστερες θεωρίες για οργανωμένο κύκλωμα.

Έτσι, η επίσημη εκδοχή παρέμεινε η ίδια: ο Priklopil απήγαγε και κράτησε μόνος του τη Νατάσα.

Αυτό, όμως, δεν αναιρεί το γεγονός ότι η αρχική έρευνα είχε παρουσιάσει σημαντικές αστοχίες.

Και αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο ερώτημα της υπόθεσης: αν είχαν αξιοποιηθεί διαφορετικά τα στοιχεία του 1998, θα μπορούσε η Νατάσα να είχε βρεθεί πολύ νωρίτερα;

                                 Πηγή εικόνας: Google

Η ζωή μετά την αιχμαλωσία

Η απόδραση δεν σήμαινε ότι η ζωή επέστρεψε αυτομάτως στην κανονικότητα.

Η Νατάσα βρέθηκε ξαφνικά στο επίκεντρο μιας παγκόσμιας δημοσιότητας. Δημοσιογράφοι και κάμερες περίμεναν κάθε νέα πληροφορία, ενώ η ίδια έπρεπε να αντιμετωπίσει ερωτήσεις για τα χρόνια που είχε περάσει κλεισμένη.

Γιατί δεν είχε δραπετεύσει νωρίτερα;

Πώς άντεξε;

Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να επιστρέψει στην κοινωνία ύστερα από τόσα χρόνια απομόνωσης;

Η ίδια έχει μιλήσει δημόσια για την προσπάθεια να ξαναχτίσει τη ζωή της και για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την ελευθερία. Παράλληλα, έχει αντιμετωπίσει και τις θεωρίες που δημιουργήθηκαν γύρω από την υπόθεσή της, απορρίπτοντας την εκδοχή ενός οργανωμένου κυκλώματος.

Μια υπόθεση που άλλαξε δύο ζωές

Η υπόθεση της Νατάσα Καμπούς δεν έχει το κλασικό τέλος μιας αστυνομικής ιστορίας.

Ο δράστης είναι γνωστός, αλλά δεν δικάστηκε ποτέ για την απαγωγή.

Το θύμα βρέθηκε ζωντανό, αλλά έχασε οκτώ χρόνια από την παιδική και εφηβική της ζωή.

Η αστυνομία έκανε έρευνες, αλλά κάποια από τα πρώτα στοιχεία δεν αξιοποιήθηκαν όπως θα μπορούσαν.

Και οι θεωρίες για δεύτερο δράστη επέμειναν, παρότι οι μεταγενέστερες έρευνες δεν βρήκαν στοιχεία που να τις επιβεβαιώνουν.

Στις 2 Μαρτίου 1998, ένα δεκάχρονο κορίτσι έφυγε για το σχολείο.

Στις 23 Αυγούστου 2006, μια 18χρονη γυναίκα βγήκε μόνη της στον δρόμο και ζήτησε βοήθεια.

Ανάμεσα στις δύο ημερομηνίες βρίσκονται 3.096 ημέρες αιχμαλωσίας.

Και ίσως η πιο ανατριχιαστική λεπτομέρεια να είναι η απλούστερη:

ενώ ολόκληρη η Αυστρία αναζητούσε τη Νατάσα, εκείνη βρισκόταν ζωντανή σε ένα σπίτι που οι αρχές είχαν ήδη επισκεφθεί.

Πηγές

• ORF, χρονολόγιο της υπόθεσης Kampusch και στοιχεία της αρχικής αστυνομικής έρευνας.

• ORF, διεθνής αξιολόγηση της υπόθεσης το 2013 και το συμπέρασμα σχετικά με την ύπαρξη ή μη συνεργού.

• ORF, στοιχεία για τις αντιφάσεις γύρω από το αρχικό άλλοθι του Priklopil.

• ORF, στοιχεία για την πορεία της έρευνας και την επίσημη εκτίμηση ότι ο Priklopil έδρασε μόνος.

• ORF, μεταγενέστερη συνέντευξη της Νατάσα Καμπούς σχετικά με τη ζωή της μετά την απελευθέρωση.